Środki stylistyczne w wierszu to: porównanie, przenośnia, epitet, personifikacja i onomatopeja. Podam do każdego z nich krótką definicję.
1. Porównanie - polega na skojarzeniu i połączeniu ze sobą (za pomocą słów: jak, jakby, niby, na kształt) podobnych lub wspólnych cech: przedmiotów zjawisk, osób, np. dumny jak paw, piękna jak kwiat.
2. Przenośnia - jest to zaskakujące połączenie wyrazów, które nie występuje w rzeczywistości, np. morze kwiatów, las rąk. Znaczenie wyrazów przenosi się na inne wyrazy.
3. Epitet - jest to określenie rzeczownika przez przymiotnik, np. waniliowy krem.
4. Personifikacja - jest to nadanie cech ludzkich zwierzętom, roślinom oraz innym przedmiotom martwym, np mówiące zwierzęta.
5. Onomatopeja - jest to wyraz dźwiękonaśladowczy, bo naśladuje dźwięki, np. chlup, trututu
Związek frazeologiczny to stałe połączenie wyrazów, którego nie tłumaczymy dosłownie na języki obce, tak zwane przysłowie, np. być panem w swoim domu, być gościem w swoim domu.